Hoofdstuk 1 – Het Ontwaken van het Innerlijk Oog
Er was een tijd waarin mijn werkelijkheid begrensd leek door muren van steen en de horizon van de aarde. Mijn dagen werden gevuld met de herhaling van gewoonten, mijn nachten met de onrust van dromen die ik niet begreep. Toch voelde ik diep vanbinnen een fluistering, een herinnering die ouder leek dan mijn eigen leven: er is meer dan dit.
Die fluistering groeide uit tot een honger. Ik begon te zoeken in boeken die spraken over zielservaringen, over oude mystieke tradities, over reizigers die zonder vleugels de hemel hadden betreden. Maar geen enkel woord, hoe wijs ook, kon mij de ervaring schenken die ik zocht.
De omslag kwam niet door kennis uit de buitenwereld, maar door een stille ontmoeting met mijzelf. Op een nacht zat ik in meditatie. Mijn adem werd traag, mijn hartslag klopte als een verre trom. Ik liet de gedachten komen en gaan, tot ze wegsmolten in een oceaan van stilte. En toen gebeurde het: ik voelde hoe mijn lichaam zwaar bleef liggen, terwijl iets in mij – licht, trillend, helder – zich verhief als een nevel uit een meer.
Ik zweefde, zonder gewicht, zonder grenzen. Eerst boven mijn eigen lichaam, waar ik mijzelf vredig zag rusten. Daarna verder, door lagen van stilte en ruimte die niet in aardse woorden te vangen zijn. Het was mijn eerste bewuste stap buiten de derde dimensie, een geboorte in het onzichtbare.
Daar, in die ruimte die geen ruimte is, werd ik opgevangen door een aanwezigheid die zowel licht als stem was. Geen engel, geen mens, maar een bewustzijn dat groter was dan het mijne. Het sprak zonder woorden, en toch begreep ik het. Ze of hij stelde zich voor als Alena:
"Je bent niet gekomen om te vluchten van de aarde, maar om te leren. Iedere reis buiten je lichaam zal je een spiegel tonen. Iedere dimensie zal een les zijn over wie jij werkelijk bent."
Met die boodschap begon mijn pad. Ik wist dat dit nog maar de eerste stap was in een reeks van twintig ontmoetingen – twintig dimensies, twintig spiegels van mijn ziel. Elk zou mij confronteren met mijn eigen vergissingen, mijn angsten en verlangens, maar ook met het licht dat altijd in mij verborgen lag.
En zo begon mijn reis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten