HOOFDSTUK 17-DE POORT VAN STILTE

 Hoofdstuk 17 – De Poort van Stilte

Door Kees Schilder

Wanneer ik mijn lichaam verlaat, merk ik meteen dat mijn gids Alena niet naast mij verschijnt. Er is slechts een zachte kracht die mij trekt, alsof ik door een onzichtbare stroom word meegenomen. Voor mij doemt een immense poort op – eenvoudig van vorm, en toch onbeschrijfelijk majestueus. Ze is gemaakt van niets dat ik ken: geen steen, geen licht, geen schaduw. Het is eerder alsof ze uit pure afwezigheid is opgebouwd.

Zodra ik dichterbij kom, merk ik dat er geen geluid meer bestaat. Mijn eigen gedachten lijken te verstommen voordat ze uitgesproken kunnen worden. Zelfs de fluisteringen van mijn hart worden stil. Alleen de aanwezigheid van stilte zelf blijft over – levendig, onpeilbaar, oneindig.

Ik stap door de poort, en wat ik ervaar kan nauwelijks in woorden worden gevangen. Er is geen vorm, geen richting, geen beweging. Toch is er een diepe volheid, alsof ik terecht ben gekomen in de bron van alle dingen. Het voelt alsof deze stilte ouder is dan tijd, ruimer dan de kosmos, intiemer dan mijn eigen ademhaling.

Plotseling besef ik: alles wat ik ooit heb gezien, gedacht en gevoeld is voortgekomen uit deze stilte. Het is geen leegte, maar een onuitputtelijke grond waarin het hele universum geboren wordt en weer terugvalt.

Voor een ogenblik voel ik de neiging om iets te zeggen, om dit wonder te benoemen. Maar er zijn geen woorden hier – en ik besef dat ook woorden slechts rimpelingen zijn op het oppervlak van deze oneindige stilte. Het enige wat rest, is overgave.

Ik laat mezelf vallen in deze stilte, en voel hoe alle spanning, alle verhalen, alle identificaties oplossen. Wat overblijft is enkel Zijn.

Wanneer ik terugkeer in mijn lichaam, voelt het alsof een echo van die stilte in mij is achtergebleven. Een stille kamer die ik altijd bij me draag, ongeacht waar ik ben of wat ik doe.

De les die ik leerde

De Poort van Stilte leert dat stilte niet de afwezigheid van geluid is, maar de bron waaruit alles ontstaat. In stilte vinden we onze ware natuur terug: niet een rol, niet een identiteit, maar het pure Zijn. Stilte is de oorsprong én de bestemming van alle ervaring.

Reflectie & praktische handvatten

1. Stilte-momenten scheppen

Neem dagelijks korte momenten om niets te doen. Geen telefoon, geen muziek, geen woorden – alleen aanwezig zijn.

2. Luister naar de stilte achter geluid

Zelfs in drukte is er een stille achtergrond aanwezig. Richt je aandacht daarop en voel hoe de stilte altijd meegaat.

3. Gedachten laten oplossen

Wanneer een gedachte opkomt, zie haar als een golf die vanzelf terugvalt in de oceaan van stilte. Oefen je in dit vertrouwen.

4. De stille kamer in jezelf

Visualiseer in je hart een stille ruimte – een kamer die niemand kan betreden behalve jij. Bezoek deze kamer dagelijks, al is het maar één minuut.

De stilte blijkt geen eindpunt, maar een doorgang. Achter de poort wacht de volgende dimensie, waar stilte zich ontvouwt in een nieuwe vorm van creativiteit.